Cookie beleid Kozakken Boys

De website van Kozakken Boys is in technisch beheer van VoetbalAssist en gebruikt cookies om jouw bezoek makkelijker en persoonlijker te maken. Hieronder een overzicht van de noodzakelijke en optionele cookies waar je toestemming voor kunt geven. Lees ons cookiebeleid voor meer informatie.

Functionele cookies

Voor een goede werking van de website worden deze cookies altijd geplaatst.

Analytische cookies

Google analytics Toestaan Niet toestaan

Marketing cookies

Facebook Toestaan Niet toestaan

In de Media: Over Jimmy Calderwood, de vader van onze hoofdtrainer

23 juni 2023 21:30


Vandaag, vrijdag 23 juni, verscheen er in het AD een interview over de trieste aftakeling van oud-voetbaltrainer Jimmy Calderwood, de vader van onze hoofdtrainer: ‘Dit is niet hoe hij gezien wil worden’

foto_1.jpg
Scott Calderwood maakt zich zorgen om zijn zieke vader Jimmy (inzet). © Rob Voss / VI Images (inzet)

Een geheugen dat niet meer werkt, een wereld die louter uit vreemden bestaat en dagen die grotendeels in bed worden doorgebracht. Acht jaar na de diagnose houdt de ziekte van Alzheimer oud-speler en voormalig voetbaltrainer Jimmy Calderwood - ooit actief bij clubs als Sparta, Willem II, Roda JC, Heracles, FC Zwolle, NEC, Go Ahead Eagles en De Graafschap - steeds meer in een houdgreep. ,,Het belletje kan elk moment komen”, meent zoon Scott.

Aan het einde van het gesprek, wanneer hij bijna twee uur lang vol bewondering over zijn vader heeft gesproken, vraagt Scott Calderwood (45) of de verslaggever een filmpje wil zien dat hij niet zo lang geleden van Jimmy maakte. ,,Dan krijg je er een beetje een beeld bij.”

Na een bevestigende knik vraagt hij het voor de zekerheid nog een keer. ,,Weet je het zeker?”
Weer volgt een bevestigende knik.

Schuifelen

Tien tellen later verschijnt op het schermpje van zijn telefoon een oude man. Hij loopt rondjes. Of lopen, het is meer schuifelen wat hij doet.


foto_2.jpgJimmy Calderwood was in 2012 trainer van Go Ahead Eagles. © Pics United

,,Dat is dus het enige wat hij kan”, zegt Scott over zijn vader, die sinds anderhalf jaar in een verzorgingshuis in Schotland zit. ,,Als hij tenminste niet omvalt.”

Hij begint opnieuw te scrollen. Laat een foto zien, minstens zo confronterend. Daarop heeft Jimmy (68) de ogen half dicht. ,,Zo ligt hij er dus vrijwel de hele dag bij, in bed. Zonder dat hij doorheeft wat er om hem heen gebeurt. Zonder dat hij ook maar iemand herkent. Man, dat is toch vreselijk?”

Vrolijk

Scott doet zijn verhaal op een terras van een hotel langs de A12, niet ver van zijn woonplaats Doetinchem. Ondanks alle onzekerheid rondom zijn vader oogt de oud-prof van Birmingham City (jeugd), Willem II en Heracles Almelo fijn gebruind, na een paar dagen Mallorca. Redelijk ontspannen. Is dat ook, zegt hij.

foto_3.jpgScott Calderwood had afgelopen seizoen de amateurs van Kozakken Boys onder zijn hoede. © Pro Shots / Toon Dompeling

Dat blijkt ook wel uit de anekdotes die de trainer van tweededivisionist Kozakken Boys vertelt. Verhalen die zo grappig en geestig zijn, dat ze zo in een boek kunnen.

Stappen

Over zijn invalbeurt bij Willem II tegen SC Heerenveen in 1999, tien minuten voor tijd. Wanneer trainer Co Adriaanse hem aan de rand van het veld vertelt dat hij ’m weliswaar laat invallen, maar dat hij ’m hierna wil verhuren of verkopen aan RKC of Heracles. Omdat hij niet meer in zijn plannen voorkomt. ,,Dan sta je dus op het punt om in te vallen.”

Over die keer dat zijn maatje Jack de Gier aan het begin van een training bij Willem II net doet of hij ’m neerhaalt. Zodat het lijkt dat Scott op het veld - en niet, zoals in werkelijkheid, de avond ervoor, tijdens het stappen in Amsterdam - zijn middenvoetsbeentje heeft gebroken. Adriaanse geeft hem meteen een boete. Aan De Gier welteverstaan.

Over de keer dat de steenrijke eigenaar van Hatta Club, een ploeg uit de Emiraten, waar Scott in 2012 trainer was, ineens de spelersbus laat stoppen wanneer ze in Nederland op weg zijn naar een oefenduel. De Arabier wil eerst de twee shetlandpony’s kopen die hij in een weiland ziet grazen.

,,Wat dus ook gebeurde”, lacht Scott, die tevens DZC’68, Silvolde, WVF, De Graafschap, Go Ahead Eagles, FC Dordrecht en FC Den Bosch onder zijn hoede had en na het behalen van zijn UEFA Pro Licentie de carrière van zijn vader hoopt te evenaren. ,,Hij zal het zelf nooit helder kunnen meemaken, maar ik weet zeker dat hij enorm trots zal zijn.”

Hilariteit

Het zijn verhalen die deze middag voor de nodige opwinding en een hoop hilariteit zorgen. Maar wie verder kijkt, ziet bij hem ook de pijn. Het verdriet. Over wat Jimmy, een voetbaltrainer die met zijn enthousiaste manier van werken het beste in iedereen naar boven haalde, is overkomen. En waarmee ook de rest van de familie te maken heeft. ,,Dat wordt weleens vergeten”, zegt Scott, tevens oud-speler van SV Babberich, DVS’33, HSC’21 en Longa’30. ,,Je hebt de ziekte niet alleen, je hebt het allemaal als gezin.”

foto_4.jpgJimmy Calderwood kende een ongelukkige tijd bij De Graafschap, waar hij al na 29 dagen vertrok. © Pics United

Officieel heeft de kleurrijke Schot het sinds begin 2015. Maar Scott weet zeker dat het zich al veel eerder openbaarde. Hij begint over die keer dat hij samen met zijn vader ergens naartoe reed en hij de auto had neergezet.

,,Ik zei: pa, we zijn er, uitstappen. Maar hij bleef maar zitten op de passagiersstoel. Zelfs toen ik het nog een keer zei. Ja ja, antwoordde hij, ik kom. Maar hij deed niks. Vond ik zo gek. In plaats daarvan begon hij flink te zweten. Bleek dat hij geen idee meer had hoe de gordel werkte.”

Bevlogen

Op dat moment valt nog niet het kwartje. Maar als zijn vader nog meer dingen vergeet, vragen dubbel begint te stellen, de weg niet meer weet, zelfs zijn geld vergeet bij het pinnen en steeds minder oog heeft voor de sport die hem zo ver heeft gebracht en zoveel heeft gegeven, weet Scott: dit is niet goed.

,,Dat was niks voor mijn vader. Hij was juist altijd heel bevlogen. Zat vol energie. En ineens had hij nergens meer zin in. Hij herinnerde zich dus ook steeds minder. Toen ik trainer was bij Dordrecht, had ik ’m uitgenodigd. Had hij later gezegd: van welke club is Scott eigenlijk trainer?”

Diagnose

De diagnose is hard, maar niet verrassend. Het blijkt alzheimer. De ziekte waar relatief veel voetballers - waarschijnlijk door het vele koppen - mee te maken krijgen. En toevallig ook de ziekte waarmee Jimmy’s vader het leven moest leven. Opvallend: het is aanvankelijk alleen het kortetermijngeheugen dat Jimmy in de steek laat. ,,Hij kon niet vertellen wat hij gisteren had gedaan, maar over vroeger wist hij alles. Inclusief wedstrijden, uitslagen en doelpuntenmakers.”

foto_5.jpgScott Calderwood: ,,Mijn vader voelde zich meteen thuis in Nederland.” © Rob Voss

Waarbij Jimmy het liefst vertelde over zijn periode bij Dunfermline Athletic en Aberdeen, de twee Schotse ploegen waar hij tussen 1999 en 2009 voor de groep stond. En waar hij zijn allergrootste successen vierde. Zo promoveerde hij met Dunfermline niet alleen naar het hoogste niveau en bereikte hij de bekerfinale, ook maakte hij van de satellietclub van Glasgow Rangers een subtopper in de Schotse Premier League. Aberdeen liet hij voor het eerst in dertig jaar weer Europees overwinteren.

Kloten

Het zijn mooie herinneringen. Zoals Jimmy met genoegen terugdacht aan zijn periode als trainer bij FC Zwolle, NEC, Go Ahead Eagles en De Graafschap. Absoluut, zegt Scott. ,,Hij vertrok weliswaar al na 29 dagen bij De Graafschap, maar dat was omdat hij zijn assistent Richard Roelofsen niet wilde wegsturen. Of, zoals hij zelf zei: ‘Ik laat niet met mijn kloten spelen’. Maar Jimmy hield wel van Nederland. Vanaf het eerste moment - in 1979, toen hij in Rotterdam bij Sparta ging voetballen - voelde hij zich al thuis. De manier van voetballen, de mensen, hij vond het prachtig.”

Maar hoe mooi ook, de olijke Schot, die als speler in Nederland tevens uitkwam voor Willem II, Roda JC en Heracles, nadat hij in 1972 bij Birmingham City was begonnen, zal het nooit meer herbeleven. Zelfs als hij een bal ziet, komen er geen flarden terug. De ziekte van Alzheimer heeft zich de laatste jaren zo doorgezet, dat hij zich niks meer kan herinneren. ,,Maar dan ook echt helemaal niks meer”, zegt Scott. ,,Sinds anderhalf jaar herkent hij zelfs niemand meer. Nee, mij ook niet meer.”

Emotioneel

Pijnlijk. Maar voor Scott, die met zijn vader samenwerkte bij Ross County, geen reden hem niet meer te bezoeken. Integendeel, elke twee maanden probeert hij ’m trouw te zien in het verzorgingshuis in Glasgow, de stad waar Jimmy opgegroeide in de rauwe arbeiderswijk Govan. ,,Je hebt maar één vader.”

Het maakt het er alleen niet makkelijker op. Sowieso de weg ernaartoe is al emotioneel. Net als de momenten, zittend naast hem. Wanneer zijn vader hem wel aankijkt, maar hem niet ziet, omdat hij dwars door hem heen kijkt. ,,Natuurlijk, je bent blij dat je er voor hem kan zijn, ook al is het maar even. Maar het is allemaal wel heel dubbel. Want buiten denk je: wat heb ik kunnen toevoegen? Je kan namelijk niks doen. Alleen maar zitten. Je vertelt uiteraard wel wat, laat foto’s van de kleinkinderen zien. Maar dat gaat volledig langs hem heen.”

foto_6.jpgJimmy Calderwood speelde een groot deel van zijn carrière bij Roda JC. © VI Images

Wat het ook moeilijk maakt, zegt Scott: je neemt constant afscheid van hem. Iedere keer weer. ,,Omdat het zomaar de laatste keer kan zijn. Niemand weet namelijk hoe lang hij nog te leven heeft. Dat kan jaren duren, maar tegelijkertijd kan het belletje elk moment komen.”

Opgelucht

Of hij opgelucht zou zijn als dat belletje komt? Scott neemt een slok van zijn cola. ,,Het klinkt hard wat ik nu ga zeggen, maar ik denk het wel. Dit is niet hoe hij is, hoe hij gezien wil worden.”

Een stilte. ,,En ja, reken maar dat mijn vader dat ook zou denken, als hij zichzelf zou zien. Iedereen die Jimmy kent, weet dat hij niet wil leven zoals hij nu leeft. Ik bedoel: hij is nog net geen kasplantje. Dat wil je toch niemand aandoen? En al zeker je eigen vader niet.”

AD: vrijdag 23 juni 2023.
Interview: Vincent de Vries

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!