WERKENDAM – Opeens hebben vader en dochter Paans veel overeenkomsten. Sandra en Teus Paans zijn sinds 1 januari 2012 algemeen directeur van WVI/WVC in Werkendam. Teus Paans is ook grootaandeelhouder. Het familiebedrijf is hoofdsponsor van Kozakken Boys. De topklasser waar Teus Paans de langst zittende voorzitter (12 jaar) is geweest in de ruim tachtigjarige geschiedenis van de club. Hij is de enige nog in leven zijnde erevoorzitter van Kozakken Boys, de club waarbij Sandra Paans sinds 1 juli 2012 als voorzitter van Businessclub Rood Wit Rivierenland fungeert.
Voor juriste Sandra Paans was 2012 een jaar van gewenning in de wereld van het installatiebedrijf. ,,Van een getuigenverhoor tijdens een rechtszitting lag ik niet wakker. Dit is echter een andere wereld. Wij zijn verantwoordelijk voor tachtig gezinnen.” De talentvolle strafrechtadvocate kwam in 2011op het kruispunt van haar toekomst te staan. De keuze was niet gemakkelijk, maar zij twijfelde toch niet toen haar vader haar in het najaar van 2011 vroeg, samen met hem, de leiding van WVI/WVC op zich te nemen. Vanaf 1 januari 2012 staat op haar visitekaartje Mw. Mr. S.J. Paans, Algemeen Directeur. Al eerder raakte zij politiek geëngageerd en trad toe als burgerraadslid voor de SDc, Werkendams op één na grootste politieke partij. Ook hiermee treedt zij in de voetsporen van haar vader, die politiek actief was voor het CDA en de VVD.
Sandra Paans verwacht dat in 2013 haar werkwijze meer invloed op WVI/WVC zal hebben. De organisatie zal meer projectgericht gaan denken en werken. ,,Ik zal mij vooral op onze bestaande relaties richten. WVI/WVC is heel goed in het realiseren van energie neutrale projecten. Daarbinnen zullen wij ons steeds meer profileren. Het kan een mooi jaar voor ons worden als een ieder zich volledig inzet. Iedereen moet mee in deze wijze van denken. Het is net als in het voetbal: als je de aansluiting verliest, haak je af.”
De geboren Werkendamse voelt zich sinds haar aantreden bij het familiebedrijf eindelijk ook echt Werkendamse. ,,Vergeet niet dat ik het grootste deel van mijn leven buiten het dorp studeerde en woonde. Eerst rondde ik het gymnasium in Gorinchem af. In mijn laatste jaar van het gymnasium twijfelde ik over mijn toekomst. Een studie op het gebied van recreatie en management leek mij aardig. Mijn vader had veel op met de advocatenfamilie Moszkowicz.” Sandra volgde een rechtenstudie aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Vervolgens trad zij in dienst bij Advocatenbureau Seebregts & Saey in Rotterdam, waar zij vijf jaar met heel veel plezier heeft gewerkt. Vanaf 2012 is Sandra Paans, na haar twaalfde jaar, pas dagelijks in Werkendam te vinden. De cirkel is rond nadat zij in september in het huwelijk trad met de Almkerkse huisartszoon Martijn den Haan en nu aan de Vissersdijk in het hart van het Biesboschdorp woont.
Sandra Paans vindt dat haar cv zo wel voldoende is neergezet. “Ik had er vooraf nooit zo over nagedacht, maar nu begrijp ik wat mijn vader en moeder altijd hebben gevoeld en nog voelen. Ik voel mij plotseling verantwoordelijk voor tachtig, voornamelijk Werkendamse, gezinnen. Daar staat WVI/WVC voor. In 2014 bestaat het bedrijf vijftig jaar en wordt mijn vader 70. Misschien is dan het moment dat … maar mijn vader wil nog niet aan een mogelijk vertrek denken.” Teus Paans is ondanks zijn lichamelijke beperkingen uiterst vitaal en nog vrijwel dagelijks achter zijn bureau te vinden. Wat er ook gebeurt: WVI/WVC blijft een honderd procent familiebedrijf. Juist in deze economisch lastige tijden heeft een familiebedrijf voordelen weet Teus Paans. “Wij hoeven niet aan aandeelhouders te denken. Wij denken aan ons personeel. Ons kapitaal zit in ons bedrijf. En als het een keer minder gaat, dan krijg ik maar geen dividend. Ik sta voor de mensen die al zolang voor mij werken. In de bijbel staat dat een arbeider loonwaardig is.”
Als algemeen directeur van WVI/WVC wordt Sandra Paans ondersteund door een technisch en financieel directeur. Samen met haar vader geeft zij leiding aan een florerend bedrijf. Teus Paans: ,,Wij zijn er trots op dat wij in deze lastige tijd overeind kunnen blijven.”
Met de komst van Sandra waait er een frisse wind door het bedrijf. Het kantoor werd grondig verbouwd en aangepast aan de eisen van deze tijd. Uiteraard voorzien van de modernste snufjes op het gebied van verwarming en koeling. Bovendien is er gewerkt aan een nieuwe huisstijl. Het bedrijf werkt op alle gebied aan een groene uitstraling.
Terug naar de rol van Sandra bij de ‘boys’. “In de sponsoring van ons bedrijf aan Kozakken Boys zal vooralsnog geen verandering komen. Alles valt en staat echter met de resultaten van het bedrijf. Het ziet er nu redelijk goed uit, maar ik kan geen drie jaar vooruit kijken. Ik heb overigens in korte tijd wel een goed gevoel bij de voetbalclub gekregen. Veel van onze medewerkers hebben iets met de vereniging. Vooral mijn zwager Floor Visser, die ook in het bedrijf werkt, is nauw bij de organisatie van Kozakken Boys betrokken. Ik ervaar nu ook de betrokkenheid van veel Werkendammers bij Kozakken Boys. Dat is wel heel bijzonder. Toen mij in juni 2012 gevraagd werd voorzitter van de businessclub te worden, heb ik ‘ja’ gezegd. Ik heb de overige bestuursleden wel meteen meegegeven dat ik mij uit hoofde van mijn functie niet actief met de acquisitie en werving van sponsors kan bezighouden. Verder kunnen zij en de club op mijn onvoorwaardelijke steun rekenen.” Hetzelfde geldt voor Teus Paans: ,,Privé en met het bedrijf heb ik altijd veel voor Kozakken Boys kunnen doen. Ik krijg daar veel voor terug. Als wij bij Kozakken Boys komen worden wij met alle egards ontvangen en behandeld.”
Teus Paans had een uitstekende kerst en jaarwisseling. Hij kijkt met veel genoegen terug op het jaar 2012. ,,Toen bij mij in oktober 2011 darmkanker werd geconstateerd, ging ik anders tegen alles aankijken. Wij hebben een goed bedrijf en ik wist op dat moment echt niet hoe het met die ziekte zou aflopen.” In het ziekenhuis woog Paans, die 48 jaar aan de Werkendamse Verwarming Centrale is verbonden, alles tegen elkaar af. ,,Mijn eerste ingeving was om het bedrijf te verkopen. Dat lag gevoelig. Ik had al eerder aan mijn dochter Sandra gevraagd welke kant zij op wilde, maar die gesprekken vielen steeds stil. Nu lag de situatie anders en was het wel bespreekbaar. Eenmaal thuis kwamen de gesprekken in een stroomversnelling. Sandra zag het nu wel zitten om algemeen directeur bij WVI/WVC te worden. Zij heeft het geweldig opgepakt. Zij nam eerst de onzekerheid bij het personeel weg, voerde gesprekken met alle personeelsleden en werkte zich verbazend snel in in onze, toch technische, materie. Daarna kwamen de contacten met de opdrachtgevers en ook dat loopt boven verwachting. Voor onze klanten is het ook wennen, zij hebben bijna vijftig jaar met mij te maken gehad. Volgend jaar bestaan wij vijftig jaar en ik ben dolgelukkig dat alles zo gelopen is. Fijn is ook dat Sandra binnen Kozakken Boys een toonaangevende functie heeft. De volgorde bij mij blijft: familie, bedrijf, Kozakken Boys.”
Door Wout Pluijmert, AD/Rivierenland
(Foto: Hans Kieboom)