Nieuws

Als trainers van het tweede elftal en de A-junioren heeft Kozakken Boys twee rasechte clubmensen aan het roer staan. Zowel Marinus van der Pijl als Arjan Tamerus speelden in het eerste maar vooral tweede elftal van de club alvorens aan de slag te gaan als (jeugd)trainer bij de Werkendamse hoofdklasser.

WERKENDAM – De voetballoopbaan van Van der Pijl in het eerste van ‘de Boys’ kende een curieus verloop. De centrale verdediger draafde vooral op als het er aan het einde van het seizoen om ging spannen. “Als ze me nodig hadden was ik er,” omschrijft de timmerman onbewust zijn onvoorwaardelijke loyaliteit ten opzichte van de club. “De wedstrijden om het algeheel kampioenschap van Nederland tegen Katwijk en IJsselmeervogels waren heel bijzonder om mee te maken, evenals die beslissingswedstrijd in en tegen Heerjansdam in 1993,” verwijst hij naar de misschien wel meest legendarische wedstrijd in de clubgeschiedenis, waarin Kozakken Boys met een 2-4 zege na verlenging de titel pakte na een 2-0 achterstand halverwege. Ondanks zijn nimmer aflatende clubliefde  maakte Van der Pijl als dertiger nog een uitstapje naar buurman Altena, de club van vader Jan. “Veel mensen denken dat ik die stap maakte om hem te plezieren, maar dat klopt niet helemaal. Ik volgde puur mijn eigen gevoel, al vond hij het wel leuk. Daarna heb ik nog tot mijn 37^e in het tweede van ‘de Boys’ gespeeld.

” Voor Arjan Tamerus stopte het actieve voetballeven al op drieëntwintigjarige leeftijd. “Ik moest stoppen wegens knieproblemen. Ik hing altijd tegen het eerste elftal aan, maar was toch vooral een jongen van het tweede.” De ZZP-er in de verwarmingsindustrie wordt tot zijn eigen verbazing vaak geassocieerd met de 9-1 nederlaag die Kozakken Boys ooit leed op bezoek bij Lunteren, eveneens in een kampioenscompetitie. “Waarom ik vaak aan die wedstrijd word gelinkt weet ik niet precies, want ook iemand als Philip den Haan speelde gewoon mee. Na afloop heb ik mijn voetbalschoenen in de vuilnisbak gegooid.” Na zijn gedwongen pensioen trok Tamerus meteen het trainingspak aan. “Voorheen had ik er nooit aan gedacht trainer te worden, maar ik wilde in het voetbal actief blijven, dat kleedkamergevoel blijven houden. Inmiddels ben ik al negentien jaar trainer bij Kozakken Boys. Grotendeels bij de jeugd, maar ook drie jaar bij het tweede. Ik zie mezelf niet snel bij een andere club werken, hoewel ik het wel interessant zou vinden eens een jaar met een andere trainer mee te lopen bij een eerste elftal, bijvoorbeeld met een Ad van Seeters of een Johan van der Werff. Daar kun je alleen maar van leren.

” Voor Van der Pijl betekende het trainerschap een logisch gevolg van zijn actieve loopbaan. “Ik heb altijd gezegd dat ik iets voor de jeugd wilde gaan doen als ik stopte met voetballen. Inmiddels heb ik er zeven jaar bij de C-jeugd opzitten en is dit het eerste seizoen bij het tweede. Of ik mezelf ooit bij een andere club zie? Op dit moment niet, al kan het zeker geen kwaad eens buiten de deur te kijken.”

Bron: Het Voetbaljournaal
Tekst en foto: Kees van Peer, Randje 16